Wat zijn lage leukocyten?

Als we inzoomen op bloed, zien we dat het voor 45% uit rode bloedcellen bestaat en minder dan 1% uit witte bloedcellen en bloedplaatjes. De rest bestaat uit bloedplasma. In dit artikel leggen we de focus op de witte bloedcellen, ook wel leukocyten genoemd. Niet omdat ze zo leuk zijn, maar in het oud Grieks betekende Leukos wit. 

Leukocyten vormen een belangrijk onderdeel van het afweersysteem waardoor ze het lichaam tegen ziektes verdedigen. Het is een verzamelnaam voor verschillende soorten witte bloedcellen die allemaal hun eigen taak hebben. De een “eet” ziektes op (neutrofielen, dat is ongeveer 60% van je witte bloedcellen), anderen laten stofjes los om je lichaam te helpen, en weer anderen laten aan andere cellen zien hoe ze tegen ziektes moeten vechten. 

Maar wat gebeurt er als je te weinig leukocyten hebt? En wat is een mogelijke oorzaak van een tekort?

Oorzaken van tekort aan witte bloedcellen (leukocyten)

Er zijn verschillende redenen waarom het aantal witte bloedcellen laag kan zijn. In dit artikel kom jij ze allemaal te weten! Dit helpt jou een idee te krijgen waarom jouw vermoeidheid bij lage leukocyten aanwezig blijft Lage leukocyten kan tijdelijk zijn, zoals bij een virale infectie, of langdurig, bijvoorbeeld door een chronische ziekte of vergiftiging van het bloed door toxische stoffen of chronische infecties. Maar het kan ook langdurig en chronisch zijn …… :

Infecties en auto-immuunziekten

Iets wat bij jou misschien nog niet is onderzocht, maar wel een belangrijke rol kan spelen bij lage witte bloedcellen, is een chronische infectie. Veel mensen denken bij infecties aan iets wat vanzelf overgaat, zoals een griep of verkoudheid. Maar sommige ziekteverwekkers verdwijnen niet zomaar uit je lichaam. Ze kunnen zich letterlijk verstoppen, diep in je cellen, en zo blijven ze onzichtbaar voor het afweersysteem. Ondertussen blijft je immuunsysteem vechten, vaak zonder succes, waardoor het uitgeput raakt. Dit voortdurende gevecht kan ervoor zorgen dat het aantal leukocyten daalt en dat je lichaam steeds minder goed kan reageren op nieuwe bedreigingen.

Heb jij al maanden last van vermoeidheid en komt er maar geen duidelijke oorzaak naar voren? Dan kunnen de volgende infecties een rol spelen.

Ziekte van Lyme

Per jaar krijgen zo’n 27.000 mensen per jaar Lyme waarvan 1000-1500 mensen per jaar daar langdurig klachten van houden.

Deze door teken overgebrachte infectie veroorzaakt ontstekingen en kan de productie van witte bloedcellen in het beenmerg verstoren. Hierdoor ontstaat een tekort aan neutrofielen die normaal als een snelle response team op een infectie afstappen. Toch zien we dat tot wel 20% van de gevallen klachten blijft houden. Hoe komt dat?

De bacterie zet zichzelf in sluipmodus. Deze uiterst slimme Borrelia bacterie weet zich op 1001 manieren te vermommen en verbergen voor jou immuunsysteem. 

• Borrelia kan van vorm veranderen zodat je immuunsysteem hem niet meer ziet als indringer

• Borrelia kan zich IN jouw cellen verbergen, zodat je hem helemaal niet meer kunt vinden.

• En als de Borrelia intracellulair zit kan hij ook nog eens jouw “intracellulaire immuniteit” geheel om zeep helpen. Dit maakt dat jouw lichaam de zieke lichaamscel niet eens meer herkent als ziek.

Niet heel gek dus dat deze infectie ZO VAAK gemist wordt bij de huisarts of specialist!

Wat er namelijk gebeurt bij een infectie is dat de Borrelia bacterie razendsnel verhuist van jouw bloedbaan naar jouw bindweefsel. Eenmaal aangekomen bij dit bindweefsel nestelt de bacterie zich in de cellen.

In dit bindweefsel geeft de bacterie een ontstekingsreactie van de cel. De cel produceert immuunstoffen om te laten weten aan alle omliggende cellen dat er gevaar is. Buiten deze immuunstoffen doet de cel nog iets…

Normaal gesproken zorgt de cel ervoor, dat wanneer er een intracellulaire infectie aanwezig is, hij een “vlaggetje” naar buiten steekt. Dit noemen we ook wel het CD57 epitoop. Dit vlaggetje wordt herkend door de immuuncellen. De immuuncellen registreren, als het vlaggetje naar buiten geduwd is, dat de betreffende cel ziek is.

Maar helaas verwoest de Borrelia bacterie het CD57 epitoop. Zelfs na 15 jaar kun je nog steeds een verlaagde CD57 expressie hebben…

Geen vlaggetje? Dan is er geen alarm dat die cel ziek is…

Pfeiffer

Ruim de helft van de mensen in Nederland heeft een Pfeiffer infectie doorgemaakt. En bijna 80% van de Nederlandse pubers heeft Pfeiffer gehad. 

Leukocyten helpen bij het bestrijden van infecties door het produceren van antilichamen. Door Pfeiffer worden deze cellen vernietigd of verliezen ze hun functie. Het immuunsysteem raakt overbelast en kan de productie van nieuwe leukocyten niet bijhouden. Dit onderzoek toont aan dat EBV een belangrijke rol speelt in de ontwikkeling van auto-immuunziekten zoals lupus en reumatoïde artritis. Het beschrijft hoe EBV de immuunbalans verstoort, waardoor auto-immuniteit wordt bevorderd en kan leiden tot lupus en reumatoïde artritis.

HIV

In Nederland zijn er jaarlijks iets minder dan 1000 mensen die de diagnose HIV krijgen en zijn er naar schatting zo’n 24.400 mensen die het hebben. Als je vermoedt dat jij dit virus hebt, kan je je laten testen bij de (huis)arts. 

HIV is een virus dat je afweersysteem langzaam maar zeker onderuit haalt. Het richt zich op een bepaald type witte bloedcellen: de CD4+ T-cellen. Dat zijn eigenlijk de aanvoerders van je immuunsysteem: ze geven de rest van je afweercellen aan wat ze moeten doen. Maar HIV dringt deze cellen binnen en maakt ze kapot.

Hoe langer het virus zijn gang kan gaan, hoe minder CD4-cellen er overblijven. En dat zorgt ervoor dat je afweersysteem steeds slechter gaat werken. Je lichaam raakt uit balans, en ook andere soorten witte bloedcellen worden hierdoor verstoord.

Toxische belasting van het bloed

Wist jij dat de meest voorkomende oorzaak voor lage leukocyten in je bloed een verzuring van je bloed is? De zuurgraad (pH) van het bloed is een cruciaal onderdeel waarmee we nauwkeurig in de gaten kunnen houden hoe het gaat met onze cellen en organen. En die pH balans ligt EXTREEM nauw, een paar tienden verschil kan het verschil betekenen tussen je prima voelen, en een onherbergzame omgeving voor jouw witte bloedcellen.

Wanneer het bloed te zuur wordt, noemen we dat acidose; is het juist te basisch, dan spreken we van alkalose. Beide verstoringen kunnen een enorme impact hebben.

Je bloed hoort een schone en stabiele basis te zijn voor je gezondheid. Maar als er te veel schadelijke stoffen in je bloed terechtkomen, zoals zware metalen, pesticiden, chemicaliën of reststoffen van medicatie, raakt die balans verstoord.

Je lichaam moet dan harder werken om alles in evenwicht te houden. Vaak ontstaat er oxidatieve stress, wat simpel gezegd betekent dat je cellen onder druk komen te staan en sneller beschadigd raken. Dit kan leiden tot ontstekingen en verstoringen in organen, waaronder je immuunsysteem.

Je witte bloedcellen krijgen hierdoor het extra zwaar: ze functioneren minder goed, raken uitgeput of worden zelfs afgebroken. En dat voel jij terug in je energie, je weerstand en je herstelvermogen.

Zware metalen en chemicaliën 

Heb jij nog van die oude, zilverkleurige amalgaamvullingen in je gebit? Of misschien een metalen spalkje achter je tanden? Wat veel mensen niet weten, is dat deze materialen maar een beperkte levensduur hebben: gemiddeld zo’n 12 jaar. Daarna kunnen ze gaan lekken. Als dat gebeurt, komen er langzaam zware metalen zoals kwik of lood vrij, die zich opstapelen in je lichaam. Ook andere giftige stoffen, zoals cadmium, kunnen zich op die manier in je weefsels ophopen en daar schade aanrichten. 

Medicatie

Je weet dat medicatie bijwerkingen kan hebben door symptomen te veroorzaken. Maar wist je dat medicatie nog een veel verder ingrijpender effect heeft? Ze hebben namelijk een invloed op je biochemie. Helaas kan dat een negatief gevolg hebben op jouw leukocyten. Bepaalde geneesmiddelen kunnen de productie van witte bloedcellen remmen of zelfs leukopenie (bloedarmoede van de witte bloedcellen) veroorzaken. Veelvoorkomende voorbeelden daarvan zijn:

• Immunosuppressiva: Vaak wordt dit medicijn gebruikt bij transplantaties om afstoting te voorkomen, maar ze verzwakken ook het immuunsysteem.

• Antibiotica: Hoewel ze bacteriële infecties bestrijden, kunnen ze ook het beenmerg beïnvloeden.

• Clozapine: Een antipsychoticum dat bekend staat om zijn risico op agranulocytose, een extreme vorm van leukopenie (bloedarmoede van witte bloedcellen).

Kanker

Sommige vormen van kanker, zoals acute leukemie, lymfoom of multipel myeloom, ontstaan in het beenmerg: de plek waar je witte bloedcellen worden aangemaakt. Deze kankers verdringen de gezonde bloedcelproducerende cellen, waardoor de aanmaak van witte bloedcellen afneemt. Je afweer wordt zwakker, ook door de chemotherapie, en je lichaam heeft steeds meer moeite om zichzelf te beschermen tegen ziekteverwekkers.

Wat bij deze vormen van kanker vaak meespeelt, is een langdurige belasting van het lichaam met oxidatieve en nitrosatieve stress. Dat is een vorm van celschade die ontstaat door een disbalans tussen vrije radicalen en antioxidanten in je lichaam. Deze vorm van stress staat steeds vaker in verband met laaggradige ontstekingen, die op hun beurt invloed hebben op het immuunsysteem, de celvernieuwing en de aansturing vanuit het zenuwstelsel.

Het is belangrijk om te beseffen dat processen zoals deze zich vaak jarenlang in stilte ontwikkelen. Je voelt je bijvoorbeeld al een tijd vermoeid, merkt dat je minder goed herstelt of vaker ziek bent, zonder dat er direct iets gevonden wordt. Als je dit herkent, kan het zinvol zijn om verder te kijken naar de oorzaken achter je verminderde afweer. Soms ligt de sleutel in het verminderen van die stille ontstekingen en het herstellen van je interne balans, voordat er grotere problemen ontstaan….

Wat is het gevolg van lage leukocyten

Misschien voel je het al langer: je bent constant moe, vatbaarder voor elk griepje, je concentratie laat je in de steek en je voelt je gewoon niet fit. En nu laat je bloedonderzoek zien dat je lage leukocyten hebt. Maar wat zijn de gevolgen daarvan? 

Impact op het immuunsysteem

Je immuunsysteem wordt minder effectief in het bestrijden van infecties. Dit betekent dat zelfs een kleine verkoudheid een verhoogde kans heeft om uit te groeien tot iets schadelijks. Maar ook de chronische infecties die er mogelijk in jouw lichaam zitten worden nog slechter opgeruimd. Daarnaast is er een verhoogd risico op ernstige infecties, omdat het immuunsysteem onvoldoende verdediging heeft.

Vermoeidheid en energieniveau

Minder leukocyten betekent ook minder energie. Waarom? Je lichaam moet harder werken om infecties te bestrijden, zelfs als je geen symptomen merkt. Bovendien worden de energiereserves aangesproken om de schade door ziekte of ontsteking te herstellen. Dit verklaart waarom mensen met lage leukocyten vaak chronisch vermoeid zijn.

Symptomen

De symptomen van lage witte bloedcellen zelf kunnen subtiel zijn, maar ze worden vaak merkbaar wanneer een infectie optreedt. Enkele mogelijke symptomen van lage witte bloedcellen zijn:

Frequente infecties: Mensen met een laag aantal witte bloedcellen kunnen vaker infecties krijgen, zoals verkoudheid, griep of andere infecties.

Koorts: Koorts kan optreden als gevolg van infecties die het lichaam niet goed kan bestrijden.

Vermoeidheid: Door een verminderde immuunfunctie kan het lichaam moeite hebben om energie te behouden.

Opgezwollen lymfeklieren

Pijn of zwelling: Sommige mensen kunnen zwelling of pijn ervaren door infecties of ontstekingen die lang blijven aanhouden.

Wondgenezing die langzaam verloopt: Wonden kunnen trager genezen omdat het immuunsysteem niet goed werkt. En blauwe plekken.

Koude rillingen en koortsigheid: Dit kan een teken zijn van een infectie die het lichaam niet effectief bestrijdt

Verlies van eetlust en gewichtsverlies.

Zichtbare infecties of zweren: Aften of huidinfecties kunnen zich vaker voordoen bij mensen met een laag aantal witte bloedcellen.

Griepachtige symptomen: Dit kan zich uiten in heftig of mild spierpijn, hoofdpijn, en algemene gevoelens van onwelzijn.

Misschien heb je inmiddels al bloedonderzoek gehad en is er vastgesteld dat je te weinig witte bloedcellen hebt. Dan vraag je je waarschijnlijk af: is dit te herstellen? Wat betekent deze uitslag voor de toekomst: en kun je er iets aan doen?

Wat kun je tegen lage leukocyten doen?

Misschien weet je het pas sinds kort: je hebt te weinig witte bloedcellen. Of misschien loop je al maanden met vage klachten rond: extreme vermoeidheid, steeds terugkerende infecties, een herstel dat maar niet op gang komt. En nu valt eindelijk het kwartje. De uitslag van je bloedonderzoek bevestigt wat jij al lang voelt: er is iets mis in je lichaam.

Maar dan? Je arts zegt misschien dat het ‘niet ernstig’ is, of dat je het moet afwachten. Je wordt naar huis gestuurd zonder echt plan. Maar jij merkt dagelijks de gevolgen: je bent niet jezelf, je energie is weg, en je lichaam lijkt niet meer te doen wat het altijd deed.

Je stelt je niet aan. En nee, het zit niet tussen je oren. Lage leukocyten zijn geen op zichzelf staand probleem: ze zijn vaak een signaal van iets diepers. Misschien speelt er een chronische infectie, toxische belasting of een verstoorde zuur-base balans. Misschien raakt je afweersysteem uitgeput door stille ontstekingen of verborgen tekorten.

Zolang je de oorzaak niet kent, blijf je zoeken in het donker. En dat maakt het herstel extra frustrerend.

Maar wat als je wél de juiste inzichten krijgt? Wat als je ontdekt wat er écht aan de hand is in jouw lichaam? En dat je daar gericht iets aan kunt doen?

Bij U-care kijken we verder dan alleen het getalletje op je bloeduitslag. We zoeken naar de waarom achter je lage leukocyten. Wat houdt jouw immuunsysteem tegen? Wat verstoort jouw herstel? En wat heeft jouw lichaam nu echt nodig?

Dat begint met een gratis analyse health-call. In dit gesprek brengen we samen in kaart welke onderliggende factoren bij jou een rol kunnen spelen. Denk aan je immuunstatus, mogelijke infecties, tekorten of stress op celniveau. Na afloop krijg je een helder beeld van wat er speelt én een verwijzing naar een therapeut die gespecialiseerd is in jouw klachten.

Blijf niet rondlopen met vage klachten of een diagnose zonder vervolg. Jij verdient het om je weer sterk, energiek en veerkrachtig te voelen.

Plan vandaag nog je gratis health-call.

Wat zijn zware metalen?

Metalen zijn alomtegenwoordig in ons bestaan. Sommige metalen (mineralen en spoorelementen) zijn onmisbaar voor het functioneren van ons lichaam. 

Maar er bestaan ook een groot aantal metalen die ons lichaam liever kwijt dan rijk is. Aan deze metalen worden wij tegenwoordig nogal eens blootgesteld.

Met “zware metalen” worden vaak de giftige metalen bedoeld die schadelijk zijn voor de mens. Maar niet alle giftige metalen vallen ook onder de zware metalen.

Deze stoffen kunnen echter een desastreus gevolg hebben op het functioneren van jouw lichaam, omdat zij vele biologische processen verstoren.

Een aantal voorbeelden van giftige metalen zijn onder andere: kwik, lood, cadmium, chroom, en arseen (wanneer in te hoge mate).

Metalen die niet onder de “zware metalen” vallen, maar toch giftig zijn, betreffen bv.: titanium en aluminium.

Welke klachten krijg je door zware metalen

Zware metalen vergiftiging kan leiden tot een breed scala aan symptomen en heeft een verwoestende impact op verschillende organen en systemen in het lichaam. Veelvoorkomende symptomen die op metaalvergiftiging wijzen:

• Chronische vermoeidheid
• Gevoel van uitputting
• Gevoel van zware benen
• Zwakte in het lichaam
• Verspringende spierpijn
• Spiertrekkingen
• Ademhalingsproblemen
• Hartritmestoornissen
• Hoge bloeddruk
• Pre-eclampsie of hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap
• Verhoogde bloedsuikerspiegel
• Constante ontsteking van het gebit
• Chronische hoofdpijn en migraine
• Duizeligheid
• Oorsuizen
• Koude handen en voeten, zelfs in de zomer
• Gevoel van niet goed in je huid passen (strakke huid)
• Slecht kortetermijngeheugen
• Gebrek aan concentratie
• Slapeloosheid
• Huidklachten zoals eczeem, jeuk, depigmentatie of hyperkeratose
• Allergieën
• Haaruitval
• Maag- en darmklachten, met name obstipatie
• Visuele problemen, ondanks dat de oogarts jou verteld dat je ogen prima zijn
• Niet kunnen afvallen door een vertraagd vetmetabolisme
• Menstruatieproblemen
• Miskramen
• Vruchtbaarheidsproblemen
• Laag libido
• Impotentie
• Geïrriteerdheid
• Depressie
• Hyperactiviteitsstoornissen zoals ADD/ADHD
• Psychische aandoeningen zoals autisme
• Huildwang
• Rusteloosheid
• Angstgevoelens
• Pleinvrees
• Angst voor onbekende dingen
• Overdreven bezorgdheid over de gezondheid
• De angst dat je doodgaat

Hoe ontstaan deze symptomen in ons lichaam?

Zijn bovenstaande klachten herkenbaar voor je? Kun je er een paar, meer dan een paar of zelfs bijna allemaal zo afvinken bij jezelf? Chronische vergiftiging met zware metalen heeft een desastreus effect op de gezondheid. Maar wat is nou de reden dat het al deze symptomen veroorzaakt, en waarom zijn deze klachten zo uiteenlopend?

Verstoorde signaaloverdracht

Zenuwcellen communiceren met elkaar via synapsen, kleine ruimtes waar signalen in de vorm van neurotransmitters worden doorgegeven van de ene cel naar de andere. Deze neurotransmitters binden zich aan receptoren in de volgende cel om het signaal door te geven.

Je zenuwcellen zijn als kleine postbodes die voortdurend berichten naar elkaar sturen om je lichaam goed te laten functioneren. Zware metalen zijn als storende wegversperringen of obstakels die in de weg liggen. Ze kunnen zich ophopen in je zenuwcellen en rond de synapsen – de plek waar die berichten moeten worden overgedragen.

Het is alsof iemand de brievenbussen blokkeert, waardoor de postbodes hun werk niet meer goed kunnen doen. Neurotransmitters, de ‘boodschappers’ van je zenuwstelsel, raken in de war of kunnen hun berichten helemaal niet meer afleveren. Dit kan ervoor zorgen dat je dingen vergeet, moeite hebt om je te concentreren of je mentaal traag voelt. En als dit jarenlang doorgaat, kan het zelfs leiden tot ernstige problemen zoals dementie.

Dus als jij voor de zoveelste keer iemands naam vergeet of je boek niet door komt is wat er gebeurd!

Ernstige schade aan de hersenen te maken

Zware metalen zijn een sluipende bedreiging voor je hersenen. Ze maken niet alleen bestaande hersencellen kapot, maar blokkeren ook de groei en aanmaak van nieuwe cellen. Wist je dat deze metalen belangrijke signalen in je hersenen verstoren, waardoor je minder scherp denkt, moeite krijgt met je geheugen en zelfs je leervermogen achteruit kan gaan? En dan te bedenken dat je tandarts zei dat die oude vullingen geen kwaad konden!

Zware metalen veroorzaken oxidatieve stress op je hersencellen, veranderen hoe je genen werken en leiden tot ontstekingen in je brein. Zo’n ontsteking, bekend als neuroinflammatie, veroorzaakt pijn zonder dat jij er enige invloed op hebt. Het veroorzaakt namelijk centrale sensitisatie. Centrale sensitisatie is een proces waarbij het centrale zenuwstelsel (de hersenen en het ruggenmerg) overgevoelig wordt voor pijnprikkels. Hierdoor ervaart iemand meer pijn dan normaal, zelfs bij prikkels die normaal niet pijnlijk zouden zijn, zoals lichte aanrakingen. Dit fenomeen speelt een belangrijke rol bij chronische aandoeningen zoals Prikkelbaar Darmsyndroom (PDS), Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS), en Fibromyalgie.

Schade aan eigen cellen

Wist je dat metalen er zelfs voor zorgen dat je lichaam jouw eigen cellen gaat aanvallen? Dit doet het via “delayed-type hypersensitivity” (type IV-allergie). Onderzoek toont aan dat metaaldeeltjes intracellulair worden opgeslagen, waardoor deze cel door het immuunsysteem als lichaamsvreemd beschouwd wordt

Bij celdood door een heftige ontsteking (pyroptose) laat de stervende cel een storm van vrije radicalen en ontstekingsstoffen los. Deze stoffen beschadigen niet alleen de zieke cel zelf, maar ook de omliggende gezonde cellen en weefsels. Het is alsof één kapotte cel een kettingreactie veroorzaakt die de hele omgeving meesleept in de schade.

Hierdoor ontstaat een chronische ontstekingscyclus als het metaal vrijkomt en weer opnieuw opgeslagen wordt, in plaats van dat het wordt ontgift. Dit komt doordat sommige mensen genetische variaties (SNP’s) hebben die ervoor zorgen dat hun lever schadelijke stoffen minder goed kan verwerken. Hierdoor blijven zware metalen langer in het lichaam en kunnen ze opnieuw worden opgeslagen in weefsels, wat een vicieuze cirkel van ontsteking en schade veroorzaakt!

Chronische ontstekingen

Zware metalen kunnen ook chronische ontstekingen veroorzaken door bepaalde signaalroutes in het lichaam te activeren die ontstekingen bevorderen. Hierdoor wordt de productie van cytokines verhoogd. Cytokines zijn stoffen die het immuunsysteem aanzetten en ontstekingsreacties veroorzaken. Daarnaast kan cadmium specifieke enzymen activeren die betrokken zijn bij de aanmaak van prostaglandine E2 (PGE2), een molecuul dat ontstekingen verder kan verergeren.

Oxidatieve stress

Doordat de zware metalen ontstekingen veroorzaken ontstaan er veel schadelijke stoffen genaamd reactieve zuurstofsoorten. Deze vrije radicalen maken de binnenkant van de cel kapot en de energiecentrales zijn hier extra gevoelig voor. 

Buiten dat het dus een ontsteking veroorzaakt, heb je dus ook nog eens minder energie om te herstellen van die ontstekingen.

Waarom zijn klachten zo uiteenlopend?

De reden dat de klachten zo rijkelijk en verschillend van aard zijn komt doordat deze metalen opgeslagen worden in het bindweefsel. Bindweefsel is het grootste orgaan dat wij in ons lichaam hebben en bestaat uit iets minder dan de helft van al onze cellen.

Het lichaam probeert giftige stoffen zoals zware metalen te ontgiften, maar dit is vaak lastig. Als de ontgifting niet goed verloopt, blijven deze stoffen in het lichaam achter, wat leidt tot functieverlies en ontstekingen in het bindweefsel.

Dit kan leiden tot chronische, laaggradige ontstekingen die moeilijk op te lossen zijn zonder interventie. Naarmate de tijd verstrijkt, kunnen deze ontstekingen zich verder verspreiden en bijdragen aan de ontwikkeling van erg uiteenlopende klachten in het lichaam. Maar hoe krijg je deze zware metalen eigenlijk binnen?

Hoe krijgen we zware metalen binnen?

Ben jij als kind gevaccineerd? Heb je ooit een beugel gehad, of loop je nog steeds rond met die oude amalgaamvullingen in je mond? Misschien gebruik je dagelijks een metalen pannenset, draag je sieraden of werk je in een omgeving waar metaal wordt verwerkt? 

Als dat zo is, dan is het hoog tijd om even stil te staan bij wat dat met je lichaam doet.

Metalen worden in veel industrieën en branches gebruikt.

Vroeger vulde de tandarts aan de lopende band onze monden met het geweldige vulmiddel amalgaam, waar kwik in verwerkt zat. Tegenwoordig is bekend dat dit schadelijk is, maar sommige tandartsen gebruiken dit nog steeds.

En dat is nog niet alles… denk maar eens aan metalen in beugels, spalken, wortelkanaal-pennen, bruggen en kronen.

Andere bronnen van zware metalen zijn het grote aantal geneesmiddelen op basis van aluminium of arseen dat in de apotheek verkrijgbaar is.

Wist je dat een aluminium pan altijd kleine hoeveelheden aluminiumdeeltjes aan je eten afgeeft, zelfs als je het niet ziet? En zodra de anti-aanbaklaag van je roestvrijstalen of andere pannen beschadigd is, komen er ook metalen vrij die in je voedsel terechtkomen. Het lijkt onschuldig, maar deze kleine blootstellingen kunnen na verloop van tijd een grote impact hebben op je gezondheid.

En ook uitlaatgassen, tabaksrook, de verfindustrie en lassen in de metaalindustrie zijn een bron van zware metalen!

De meest schadelijke zware metalen

De meest schadelijke zware metalen zijn:

Kwik

Kwik is een kankerverwekkende stof die een verwoestende invloed kan hebben op het lichaam, met name de hoge giftigheid voor ons zenuwstelsel. Het is bekend dat er een verband bestaat tussen kwikvergiftiging en Candida-infecties, aangezien Candida-sporen zich kunnen voeden met kwik. Dit kan leiden tot vervelende gevolgen zoals vaginale schimmelinfecties, voetschimmel, en kalknagels. Daarnaast tast kwik de zwavelverbindingen in insuline aan, wat het risico op diabetes kan verhogen. Kwik komt onder andere voor in amalgaamvullingen, vaccinaties en vis.

Lood

Lood kan ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken, waaronder concentratieproblemen, spier- en gewrichtspijn, vermoeidheid, en hoge bloeddruk. Lood kan worden aangetroffen in verschillende producten. Zo kan het zelfs in je kraanwater zitten als je water uit oude loden leidingen drinkt, vooral in huizen van vóór 1960. Maar ook in oude verf, batterijen (bij beschadiging of ouderdom), en producten gemaakt van rubber zoals rubberen handschoentjes.

Aluminium

Aluminiumvergiftiging is in verband gebracht met ernstige aandoeningen zoals osteoporose, bloedarmoede, hoofdpijn, ziekte van Crohn, diabetes, onvruchtbaarheid, geheugenverlies en de ziekte van Alzheimer. En het kan zelfs je nieren aantasten, aluminium wordt normaal gesproken door de nieren uit het lichaam verwijderd. Wanneer de nierfunctie afneemt, hoopt aluminium zich op in het bloed, wat verdere schade aan zenuwen, spieren en botten kan veroorzaken en dat je dus meer last zult hebben van spierpijn en vermoeidheid. Aluminium is te vinden in verschillende dingen zoals kraanwater, bewerkte voedingsmiddelen, aluminium keukengerei, deodorant, en sommige medicijnen.

Arseen

Langdurige blootstelling aan zware metalen zoals arseen of arsenicum kan leiden tot verschillende vormen van kanker. Arseen in drinkwater kan kanker veroorzaken doordat het cellen beschadigt en je DNA aantast. Dit komt door oxidatieve stress, wat leidt tot ontstekingen en ervoor zorgt dat cellen ongecontroleerd gaan groeien. Het kan ook klachten geven zoals vermoeidheid, een zwakker immuunsysteem en sneller verouderende organen. Je kunt op verschillende manieren in aanraking komen met arseen, zoals kraanwater, preservatoren, rook, pesticiden en cosmetica. 

Cadmium

Cadmium is een ander zwaar metaal dat zich ongemerkt in je lichaam kan ophopen. Je kunt hierdoor klachten krijgen zoals extreme vermoeidheid, concentratieproblemen en aanhoudende gewrichts- en spierpijn. Naast deze herkenbare symptomen kan cadmium ook leiden tot gezondheidsproblemen zoals kanker, nierziekten, longschade, en osteoporose. Het komt in het milieu terecht via fabrieken, sigarettenrook en huishoudelijk afval. Cadmium kan zich binden aan stoffen in de grond en oplossen in water, waardoor het in onze voedselketen terechtkomt. Vooral orgaanvlees en schaaldieren kunnen hoge concentraties cadmium bevatten. Roken is ook een belangrijke bron van dagelijkse cadmiumblootstelling.

Nikkel

Ook een teveel aan nikkel in het lichaam kan leiden tot vergiftiging. We worden dagelijks blootgesteld aan nikkel via uitlaatgassen van auto’s, sigarettenrook, en luchtvervuiling door fabrieken. Daarnaast kan ons lichaam in contact komen met nikkel via kleding, haarspeldjes, juwelen, kookgerei en zelfs hartkleppen. Dus ken jij iemand met een kunsthartklep, dan loop je zomaar het risico op een nikkelbelasting. Maar wat is eigenlijk het lange termijn gevolg daarvan?

Bekende aandoeningen en zware metalen

Je hebt nu wel door dat zware metalen zware gevolgen kunnen hebben voor je gezondheid. Ze ontregelen de functie van ons immuunsysteem en kunnen leiden tot verschillende aandoeningen. 

Zo geeft onderzoek aan dat zware metalen fibromyalgie kunnen veroorzaken. Fibromyalgie is een chronische aandoening die wordt gekenmerkt door wijdverspreide pijn in de spieren en gewrichten, vermoeidheid, slaapstoornissen, en vaak cognitieve problemen zoals geheugen- en concentratieverlies, ook wel “fibro fog” genoemd. 

Ook staat de aanraking met zware metalen in verband met het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS). Zware metalen kunnen namelijk ons microbioom aantasten. Ons microbioom is de verzameling van miljarden micro-organismen, zoals bacteriën, virussen, schimmels en gisten, die in en op ons lichaam leven, en speelt een vitale rol in onze gezondheid. Zware metalen zorgen dat deze balans verstoord raakt, waardoor schadelijke bacteriën de overhand kunnen nemen.

Daarnaast toont onderzoek aan dat zware metalen kunnen bijdragen aan het ontstaan van Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS/ME). Deze aandoening, ook bekend als myalgische encefalomyelitis (ME), wordt gekenmerkt door extreme vermoeidheid die niet verbetert met rust en verergert na inspanning. Zware metalen spelen hierin een rol doordat ze mitochondriën – de energiefabriekjes van je cellen – beschadigen, een proces dat mitochondriopathie wordt genoemd. Door deze schade kan het lichaam minder energie produceren, wat bijdraagt aan de aanhoudende uitputting en andere klachten van CVS/ME.

Maar dat is nog lang niet alles… Zo geeft dit onderzoek nog veel meer aandoeningen als gevolg van vergiftiging met zware metalen. Dit zijn aandoeningen zoals:

• Longziekten
• Myocarditis (hart ontsteking)
• Trombose en beroerte
• Ziekte van Crohn
• Inflammatoire darmaandoeningen
• Bloedarmoede
• Ziekte van Alzheimer
• Dementie
• Sclerose
• Autisme
• Osteomalacie (zachtwordende botten)
• Oligospermie en onvruchtbaarheid
• Nierfalen
• Borstkanker en -cysten
• Pancreatitis
• Diabetes mellitus

Nu kijk je wellicht met grote ogen naar het scherm. Ja, deze aandoeningen kun je écht krijgen van de dagelijkse producten die je gebruikt, beugels die je hebt gehad en sigarettenrook die je inademt. Maar wat kun je zelf doen als je vermoedt dat je veel zware metalen om je heen hebt en daarbijhorende klachten ervaart? 

Is behandeling mogelijk?

Ben je vaak zo vermoeid dat je niks meer tot je doordringt, of lig je ‘snachts lang wakker omdat je maar niet in slaap komt? Een vergiftiging van zware metalen is misschien niet het eerste waar je aan dacht. Toch heb je nu gelezen dat dit één van de grootste boosdoeners is voor allerlei nare klachten en desastreuze aandoeningen. 

Nu is de grote vraag:

HOE WEET JE OF JE EEN METAALVERGIFTIGING HEBT?

De reguliere huisartsen testen je bloed in principe nooit op zware metalen, terwijl dit heel goed de oorzaak voor jouw klachten kan zijn!

Bij U-care doen we dit wel.

U-care zet zich in om mensen die al jaren rondlopen met onverklaarbare klachten zoals vermoeidheid, hoofdpijn, concentratieproblemen, of buikpijn aan de juiste specialist te koppelen. Deze specialist is gespecialiseerd om de onderliggende oorzaak van jouw klachten te achterhalen, en samen met jou de juiste behandeling te vinden.

Boek daarom nu je health-call bij U-care en maak direct kennis met één van onze U-care specialisten.

Symptomen van brandend maagzuur

Veel huisartsen schrijven maagzuurremmers voor als behandeling van brandend maagzuur om het te veel aan maagzuur te remmen.

Maar wist je dat klachten van brandend maagzuur niet altijd worden veroorzaakt door te veel maagzuur, maar ook door een TEKORT?

Een tekort aan maagzuur kan namelijk precies dezelfde klachten geven als een overschot.  Klachten bij brandend maagzuur zijn bijvoorbeeld:

• Een brandend gevoel van de keel
• Brandend gevoel van de slokdarm of achter het borstbeen
• Brandende pijn achter de borst of in de keel
• Geïrriteerde keel, heesheid en hoesten
• Opboeren en oprispingen
• Slikklachten 
• Gevoel van een brok in de keel
• Slecht gebit of slechte adem
• Misselijkheid
• Een opgeblazen gevoel
• Obstipatie en diarree
• Winderigheid (vaak met een sterke geur)

Als je te weinig maagzuur hebt, kan je lichaam voedsel niet goed verteren. Normaal gesproken opent de maagpoort pas als het maagzuur zuur genoeg is, maar bij een tekort blijft het voedsel langer in je maag. Daardoor kan het gaan rotten en gas vormen. Dit gas zorgt ervoor dat maagzuur makkelijker omhoog kan stromen naar je slokdarm. Ook de gassen zelf kunnen een branderig gevoel veroorzaken. Dat is waarom je last kunt krijgen van klachten zoals maagzuur en een zuur gevoel. Maar hoe kom je eigenlijk aan een tekort of overschot aan maagzuur?

 Oorzaken van brandend maagzuur

Onder normale omstandigheden volgt de productie van maagzuur twee stadia. 

1. De constante productie van een klein beetje maagzuur, om de zuurgraad van jouw maag op peil te houden.

    

2. Een grote productie van maagzuur tijdens het eten.

    

Dat productieproces gebeurt door twee hormonen: gastrine en histamine. Gastrine kan in korte tijd heel VEEL maagzuur aanmaken. En histamine houdt de maagzuurproductie constant als je niet eet. Deze twee zorgen voor een constante zuur/base balans van ons maagzuur.

In jouw maagwand bevinden zich ‘voelsprietjes’, ook wel receptoren genoemd. Deze voelen of er genoeg maagzuur aanwezig is in je maag. Wanneer zij genoeg maagzuur signaleren wordt de productie van histamine geremd. Dit zorgt ervoor dat je geen overschot krijgt aan maagzuur of histamine.

Als de productie van maagzuur dus wordt verstoord, kun jij last krijgen van die nare zure oprispingen.

Maar hoe raakt de productie dan verstoord?

Een van de meest voorkomende oorzaken hiervan is de aanwezigheid van de bacterie Helicobacter pylori. Deze bacterie nestelt zich in de maagwand en verstoort daarbij de zuurgraad van jouw maag. Hij neutraliseert jouw maagzuur door de enzymen die hij produceert. Dit zorgt voor twee dingen:

• Jouw maagzuur wordt geneutraliseerd, en er ontstaat een tekort aan maagzuur.

   

• Jouw ‘voelsprietjes’ (de sensorische D-cellen) in jouw maag denken dat er te weinig maagzuur is. Hierdoor blijven zij histamine produceren waardoor er een overschot aan histamine ontstaat.

Dit overschot aan histamine moet het tekort aan maagzuur verhelpen, maar als de Helicobacter in de maagwand zit blijft hij het maagzuur neutraliseren. Dit verhoogt het histaminegehalte en kan histamine intolerantie veroorzaken.

Buiten dat het tekort aan maagzuur dus die vervelende oprispingen geven heeft histamine intolerantie nog meer nare gevolgen!

Wat zijn de gevolgen van brandend maagzuur en reflux?

Wat gebeurt er als je regelmatig last hebt van brandend maagzuur? De klachten zijn niet alleen vervelend, maar kunnen ook serieuze gevolgen hebben. 

Histamine intolerantie

Bij een overschot aan histamine wordt namelijk niet alleen je maag beïnvloed. Histamine is ook een belangrijk hormoon in het zenuwstelsel en het werkt als neurotransmitter. Als het vrijkomt raak je er bijvoorbeeld gejaagd van. Je voelt je opgefokt en onrustig. Ook beïnvloedt het je hormoonsysteem, waardoor je klachten zoals hoofdpijn, migraine, energiedips en niet kunnen inslapen of doorslapen!

Daarnaast toont onderzoek aan dat je door een histamine overschot de volgende aandoeningen kunt ontwikkelen:

• Allergieën
• Astma
• Rhinitis (neusslijmvlies ontsteking)
• Conjunctivitis (oogslijmvliesontsteking)
  Eczeem
• En zelfs auto-immuunreacties als:
• Een tekort aan bloedplaatjes
• Antistoffen tegen jouw rode bloedcellen
• Antistoffen tegen jouw witte bloedcellen
• Mestcel activatiesyndroom

Je kunt zelfs een Anafylactische shocks krijgen door een overschot aan histamine. Zo’n potente activator van het zenuwstelsel is het.

Vitamine B12 tekort

Ook geeft een tekort aan maagzuur verteringsproblemen. Dit zorgt niet alleen voor maag- en darmklachten, maar kan ook voor vitaminen- en mineralen tekorten in je lichaam zorgen.

Een zeer naar en veel voorkomend gevolg daarvan is een vitamine B12 tekort. In maagzuur zit namelijk een enzym dat ervoor zorgt dat vitamine B12 opgenomen kan worden.

Bij een tekort aan maagzuur dus te weinig vitamine B12 opname. Dit geeft een waslijst aan klachten. Een aantal voorbeelden zijn: 

• Spierpijn en krachtsverlies
• Glossitis (ontstoken tong)
• Vermoeidheid
• Slaperigheid
• Zwakte
• Verminderde reuk en smaak
• Zenuwpijn
• Gevoel alsof je op “watten” loopt
• Uitvalsverschijnselen
• Concentratiestoornissen
• Verminderde pijnbeleving
• Geheugenproblemen
• Misselijkheid
• Verlies van eetlust
• Gewichtsverlies
• Verminderde fijne motoriek
• Menstruatieklachten
• Gewrichtsklachten
• Kortademigheid
• Benauwdheid
• Hartkloppingen
• Depressie
• Nervositeit
• Geïrriteerdheid
• Prikkelbaarheid
• Stemmingswisselingen
• Duizeligheid
• Bleke huid
• Het koud hebben
• Impotentie
• Onvruchtbaarheid
• Haaruitval
• Veranderingen in het gezichtsveld
• Wazig zien
• Darmklachten
• Incontinentie en/of vaak moeten plassen
• Hoofdpijn
• Abnormale reflexen
• Spiertrekkingen en spierkrampen
• Oorsuizen

Deze problemen en aandoeningen bij elkaar geven vaak vage, ondefinieerbare, of zelfs hele extreme klachten. Klachten waar geen oorzaak voor wordt gevonden als we naar de huisarts stappen. Want die vult misschien de vitamine B12 voorraad aan met injecties, maar de reden voor het B12 tekort wordt niet aangepakt. 

Sterker nog; waarschijnlijk wordt dit onbedoeld alleen nog maar erger gemaakt, want jij krijgt maagzuurremmers voor je brandende maagzuur!

Dysbiose 

Als je te weinig maagzuur hebt, worden schadelijke bacteriën en andere ziekteverwekkers niet goed gedood in je maag. Ze kunnen dan gemakkelijk doorreizen naar je dunne en dikke darm. Als dit vaak gebeurt, raakt de balans in je darmflora verstoord, wat kan leiden tot allerlei gezondheidsklachten zoals het Prikkelbare Darm Syndroom.

Een simpele klacht als brandend maagzuur kan dus duiden op een veel dieper probleem. Een probleem van een tekort aan maagzuur, wat zoals je leest nogal vergaande gevolgen kan hebben. Allemaal door zo’n piepkleine bacterie in je maag…

Nu hoor ik je denken; ja, maar deze bacterie is vast een uitzondering. De kans dat mijn maagzuur daarvandaan komt is vast niet zo groot… toch?

Hoe groot is de kans dat jij een tekort aan maagzuur hebt?

Goed, we kennen allemaal de mooie reclames van Rennie en andere maagzuurremmers die ons vertellen dat ze tegen brandend maagzuur werken.

Maar als je een tekort hebt aan maagzuur, werkt dit natuurlijk maar nauwelijks…

Of erger nog, het versterkt het probleem wat je al hebt!

Maar komt een tekort aan maagzuur nou meer voor dan een teveel aan maagzuur?

Simpel gezegd: JA!

Een tekort aan maagzuur is veel gebruikelijker dan een overschot aan maagzuur. En als dat nog niet genoeg was om je maagzuur te neutraliseren hebben we nog de Helicobacter pylori Wereldwijd draagt bijna 50% van de wereldbevolking deze bacterie met zich mee. Onderzoek toont zelfs aan dat dit aantal zelfs vermeerderd met een stijgende leeftijd. Dit betekent dat de kans op een infectie groter wordt naarmate je ouder wordt. Zo werd in dit onderzoek aangetoond dat 52% van de mensen van 31-40 jaar een helicobacter pylori infectie hebben, en op een leeftijd van 41-50 jaar zelfs 68%. Er zijn dus meer mensen mét helicobacter pylori in hun maag dan zonder! En daarnaast komt het ook nog regelmatig voor dat een test op helicobacter pylori negatief uitkomt, terwijl de bacterie wel aanwezig is in je maag. Dat maakt deze bacterie nog een stuk gevaarlijker!

Maar wist je dat ook een overschot aan maagzuur dezelfde vervelende symptomen kan geven? Ook een overschot aan maagzuur ontstaat door een disbalans in de maagzuurregulatie door bijvoorbeeld, je raad het al, helicobacter pylori. Je krijgt maagzuurremmers of protonpompremmers van de huisarts die je nare oprispingen enigszins onderdrukken. Maar de onderliggende oorzaak wordt nog steeds niet aangepakt.

Nu zit jij vast nog steeds met die brandende vraag: hoe kom je van die vervelende zure oprispingen af? En misschien niet alleen dat, maar misschien herken jij je in al die andere klachten van een B12 tekort, een dysbiose of een histamine intolerantie… Hoe kom je daar toch vanaf?

Hoe kom je van brandend maagzuur af?

Wist je dat het testen van maagzuur eigenlijk nooit gebeurt?

Als jij maagzuurklachten hebt, wordt bij de huisarts eigenlijk altijd gekozen voor maagzuurremmers.

Maar er wordt eigenlijk nooit eerst getest of je nou een overschot of te weinig maagzuur hebt.

En de reden daarvoor is simpel. De test die hiervoor het beste werkt is de Heidelberg maagzuur test.

Maar deze test kost gemiddeld meer dan 300,- euro. Een heel stuk duurder voor je zorgverzekeraar dan de tabletjes van een paar tientjes.

Gelukkig kun je thuis zelf achterhalen of je een tekort of overschot aan maagzuur produceert.

Zo werkt het:

1. Als je opstaat wacht je met eten.

    

2. Koop wat natriumbicarbonaat (baking soda) in de winkel.

    

3. Voeg een kwart van een theelepel natrium bicarbonaat in 250 ml water.

    

4. Zorg ervoor dat je de mix RUSTIG opdrinkt (zodat je geen lucht opslokt).

    

5. Zet een timer voor 5 minuten.

Kijk of je moet boeren binnen 5 minuten na de inname van de mix van water en natrium bicarbonaat.

Bij voldoende maagzuur zul je ongeveer één of een aantal keer geboerd hebben binnen 3 minuten. Dit komt doordat het bicarbonaat het maagzuur neutraliseert, en er gas ontstaat.

Als je echter heel veel gaat opboeren (3 of meer flinke boeren) zul je waarschijnlijk te veel maagzuur produceren.

Heb je geen boer gelaten binnen 5 minuten na de inname van de mix? Dan is de kans groot dat je te weinig maagzuur hebt.

Herhaal deze methode zeker 3 of 4 ochtenden om een redelijk helder beeld te krijgen.

Handig om thuis te proberen, alleen het geeft je geen indicatie waardoor je een tekort of overschot aan maagzuur hebt. Die Helicobacter Pylori kan nog steeds verstopt zitten in je maagwand. 

Wil je weten waar jouw maagzuur klachten vandaan komen?

Ontdek de oorzaak van jouw brandend maagzuur

Brandend maagzuur lijkt misschien een tijdelijk ongemak, maar het kan je leven langzaam overnemen. Het constante branden, die knagende pijn die je wakker houdt, de angst voor elke maaltijd, de B12-tekort, darmproblemen door dysbiose – het zuigt de vreugde uit je dagen. Het is alsof je lichaam stukje bij beetje de controle verliest.

En laten we eerlijk zijn: als je dit zelf kon oplossen, had je dat allang gedaan. De eindeloze aanpassingen in je dieet, het vermijden van je favoriete eten, het zuigen op vieze maagzuurremmers en het zoeken naar tijdelijke oplossingen hebben je tot nu toe niet geholpen.

Maar wat kun je dan wel doen?

Bij U-care begrijpen we hoe diep dit probleem zit en wat er echt nodig is om het bij de kern aan te pakken. 

Dat doen we door jou te matchen aan de juiste behandelaar tijdens een health-call. Tijdens de health-call kijken we samen naar jouw situatie, ontdekken we wat er mogelijk misgaat in je lichaam, en koppelen we je aan de juiste behandelaar.

Dit is jouw kans om de regie terug te nemen over je leven en eindelijk vrij te zijn van dat allesoverheersende brandende gevoel. 

Boek daarom een gratis en vrijblijvend een ‘health-call’ met één van onze U-care specialisten, waarin we jouw onderliggende oorzaken van je symptomen identificeren en samen een passende therapeut vinden die jouw klachten kan aanpakken.

In dit artikel leer jij:

• Waarom een pfeiffer infectie die je ‘doorgemaakt hebt’ niet verdwenen is, maar gewoon nog in je lichaam zit
• Wat jouw energie productie te maken heeft met jouw pfeiffer symptomen..
• Hoe een ‘doorgemaakte Pfeiffer’ met voortdurende klachten in bijna alle gevallen duidt op een diepere oorzaak…
• De gevolgen van een verwaarloosde pfeiffer
• Het belangrijkst om te doen bij symptomen van Pfeiffer die niet weggaan

Hoe kom ik aan de ziekte van Pfeiffer?

De ziekte van Pfeiffer. Ook wel kissing disease genoemd, omdat je het meestal krijgt van besmet speeksel (dus ook via zoenen)! Het klinkt romantisch, maar laten we eerlijk zijn: niemand zit te wachten op de langdurige vermoeidheid die een verwaarloosde pfeiffer kan veroorzaken. Of de keelpijn en hoofdpijn die erbij komen kijken. Voordat je het weet loop je met een keel zo dik als de nek van een michelin mannetje.

Omdat Pfeiffer voornamelijk via speeksel wordt overgedragen, is het erg besmettelijk. Als je bestek of bekers deelt kun je iemand hier dus mee besmetten. Hoewel zeldzamer, kan het virus ook worden overgedragen via andere manieren zoals sexueel contact, bloedtransfusies, van moeder tot kind en in zeer zeldzame gevallen vaccinaties.

De keelontsteking en hoofdpijn zijn helaas niet alles wat je kunt krijgen. Je hebt je huisarts vast weleens horen zeggen: Pfeiffer gaat vanzelf over. Maar hoe verklaar jij dan die langdurige klachten die je ervaart? Kun je dan echt nog steeds klachten ervaren van die Pfeiffer besmetting van jaren geleden?

Een ‘doorgemaakte pfeiffer’ maar symptomen zijn nog niet weg?

Jantine, 21 jaar oud, worstelde al maanden met ernstige klachten. Ze raakte snel uitgeput van alle dagelijkse dingen die ze ondernam.

Ze had ernstige vermoeidheidsklachten en een concentratie als een ZEEF.

Het begon allemaal ongeveer anderhalf jaar geleden, toen Jantine erg ziek werd. Haar koorts, rillerigheid en vermoeidheid gingen maar niet weg, en uiteindelijk besloot ze de huisarts te bellen.

De diagnose kwam al snel: Pfeiffer, oftewel het Epstein-Barrvirus (EBV).

De huisarts vertelde dat ze de infectie recent had doorgemaakt en dat ze nu in de herstelfase zat. “Rust maar uit, binnen een paar weken voel je je weer beter,”.

Anderhalf jaar later had zij nog steeds dezelfde klachten…

Al snel vond de U-care therapeut dat Jantine’s immuunsysteem nog steeds bezig was met het afweren van het Pfeiffer virus. Hoe zijn we hier achtergekomen?

Bij de meeste mensen blijft een pfeiffer virus levenslang in het lichaam aanwezig. Zolang het immuunsysteem deze goed onder controle heeft is dit geen probleem, en verdwijnt het virus in latente toestand. Er zijn twee belangrijke antistoffen (de stofjes die infecties tegengaan) om te herkennen of jouw immuunsysteem het pfeiffervirus goed onder controle heeft:

1. IgG anti EBV (vormt enkele dagen na infectie)
2. IgG anti EBNA (vormt enkele maanden tot een half jaar na infectie)

Deze kun je bij de huisarts laten testen in je bloed. Om zeker te zijn dat je immuunsysteem de infectie goed onder controle heeft moeten deze twee antistoffen ongeveer op gelijke hoeveelheid in het bloed aanwezig zijn.

We zien echter dat bij een doorgemaakte infectie de anti-EBNA veel lager blijft en dus niet optimaal gevormd is. Dit betekend dat de immuunrespons op het virus niet compleet afgemaakt is en het virus niet in latente (rust) toestand gebracht is. De anti-EBV blijft hoog en dit betekent dat dit stofje nog steeds actief tegen het virus aan het vechten is. Je immuunsysteem is in dit geval dus nog steeds bezig met het bestrijden van de infectie, na al die jaren! En dit kan, zoals bij Jantine, vervelende langdurende klachten veroorzaken.

Maar wat doet dit virus eigenlijk als het het lichaam binnendringt?

Wat gebeurt er bij een Pfeiffer infectie?

Het Epstein Barr virus is een slim virus dat zich in je immuuncellen verstopt en de energie van jouw cellengebruikt om zichzelf te vermenigvuldigen. Zodra het in je lichaam binnenkomt, “kaapt” het je immuuncellen om zich te reproduceren. En net zoals een piraat een schip berooft van zijn buit met grof geweld, kan zo’n pfeiffer virus nog best wat problemen geven in jouw cel. Dit doet het door jouw DNA te gebruiken, zodat het virus kopieën van zichzelf kan maken.

Voor de meeste mensen is dit geen groot probleem; hun lichaam kan het virus onder controle houden zonder dat ze er iets van merken. Maar goed ook, want tot 90% van alle mensen op aarde dragen deze virussen ongemerkt met zich mee!

Waarom ervaar jij wel klachten?

Veel mensen dragen het Epstein-Barrvirus zonder klachten, maar sommige mensen krijgen langdurige symptomen. 

Verschillende triggers kunnen ervoor zorgen dat het virus weer actief wordt, zoals oxidatieve stress (wanneer schadelijke stoffen cellen beschadigen), een verzwakt of verstoord immuunsysteem (bijvoorbeeld door infecties), en psychologische- en fysieke stress (bijvoorbeeld door ziekte of slaapgebrek).

Na heractivatie kan het virus zichzelf weer vermenigvuldigen. Dit is de reden waarom klachten zo lang kunnen aanhouden!

Dus de vraag is niet of er een Pfeiffer virus in je lichaam zit, maar waarom het virus ineens weer opspeelt!

Het Bonny & Clyde duo, wat klachten van Pfeiffer zo lang kan laten duren

Als we naar het verhaal van Jantine kijken, kwamen we er na uitgebreid onderzoek achter dat er meer speelde dan de Pfeiffer infectie. Haar lichaam en Pfeiffer virus kregen namelijk minder energie omdat zij ook een Lyme-infectie bleek te hebben!

Kortgezegd is Lyme een bacterie die nogal VER-RIJKENDE – GEVOLGEN kan hebben in het lichaam.

Eén van de gevolgen van deze bacterie is om de energie centrales in jouw immuuncellen kapot te maken. Dezelfde immuuncellen waar het pfeiffer virus zich graag vestigt….

En dan ontstaat er een groot probleem. Want dat pfeiffer virus wil energie om zichzelf te reproduceren. En komt dus in actie wanneer er een energietekort is. Het virus “her-activeert” zichzelf zoals eerder beschreven en jij houdt jaren klachten!

Onderzoek toont aan dat energiecentrales in cellen slechter functioneren bij een Lyme infectie. Dit komt door een grote hoeveelheid ‘vrije radicalen’ die de Lyme-infectie veroorzaakt. Dit zijn stofjes die veel schade kunnen veroorzaken aan cellen.

Zo’n Lyme-infectie is dus precies de reden dat het Pfeiffer virus maar op blijft spelen! Onderzoek suggereert dat de infecties elkaar zelfs helpen zodat het Pfeiffer virus sneller kan delen…

Daar zijn Bonny en Clyde niets bij!

Waarom ziet de huisarts dit niet?

In de praktijk zien we ZO – ONTZETTEND – VAAK – terug dat Pfeiffer en Lyme een soort samenwerking hebben in het lichaam.

De huisarts of specialist ziet dat de Pfeiffer doorgemaakt is, kijkt vaak niet naar alle antistoffen of de verhoudingen daartussen en schrijft het af. Er wordt geen aanvullend onderzoek meer gedaan.

En zoals je net hebt geleerd, kun je best zelf de conclusie trekken dat je lichaam nog steeds bezig is met het virus bestrijden als je de IgG EBNA en EBV laat testen in je bloed. Als je een stuk minder IgG EBNA hebt dan IgG EBV dan is dit een teken dat jouw immuunsyteem nog steeds actief bezig is hiermee.

En dat is niet de enige reden waarom huisartsen dit niet achterhalen. Dit onderzoek onderzocht namelijk de kruisreactiviteit (samenwerking) in bloedonderzoek bij Lyme- en Pfeiffer-infecties. Het toonde aan dat bloedonderzoeken voor Lyme en voor Pfeiffer vals negatief blijken, als beiden beestjes in het lichaam zaten. In simpele woorden betekent dit dat de bloedtest laat zien dat je geen infectie hebt, terwijl de infectie er wel is. Dit kan dus gebeuren als beide infecties tegelijk in je lichaam zitten, waardoor de test de infectie niet goed oppikt.

Dit maakt de diagnose voor beiden dus nog lastiger!

En zo zie je dus ontzettend vaak een misdiagnose, of uitblijvende oorzaak voor jouw klachten.

Een dieperliggende oorzaak die door de huisarts of specialist niet wordt achterhaald, maar die wel jouw klachten constant blijft triggeren en versterken. Hierdoor ben je dus constant uitgeput, moe en gaat niks zoals je wilt.

En een verwaarloosde pfeiffer kan zelfs nog meer gevolgen hebben…

Gevolgen van het krijgen van Pfeiffer

Naast de vermoeidheid en uitputting die een chronische pfeiffer infectie met zich mee kan brengen staat een verwaarloosde pfeiffer infectie ook in verband met een aantal aandoeningen.

Prikkelbare darmsyndroom

Pfeiffer kan ontstekingen in de darmwand veroorzaken, wat erg schadelijk is voor het darmslijmvlies en ook het microbioom verstoord kan raken. Ons microbioom is de verzameling van microorganismen in de darmen die essentieel zijn voor onze gezondheid. Een verstoring van het microbioom is een bekende oorzaak van het Prikkelbare Darm Syndroom.

Chronisch vermoeidheidssyndroom

Het immuunsysteem werkt hard om de ontsteking als gevolg van de Pfeiffer infectie te verminderen. Ontstekingen kunnen echter oxidatieve schade veroorzaken in de cel, waardoor mitochondriopathie kan ontstaan. Normaal gesproken produceren cellen energie door middel van mitochondriën, de ‘energiecentrales’ van de cel. Wanneer deze energiecentrales kapot gaan, wordt er minder energie geproduceerd en ontstaat er een energietekort. Dit kan leiden tot klachten zoals aanhoudende vermoeidheid, spierpijn, en problemen met concentratie en geheugen. Kenmerkende klachten van het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS). Een Pfeiffer infectie wordt daarom gezien als een van de oorzaken van het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS).

Fibromyalgie

Virale infecties zoals een Pfeiffer infectie zijn ook een mogelijke oorzaak voor het ontstaan van Fibromyalgie. 

Net zoals bij CVS, kan een Pfeiffer infectie de cellen binnendringen en hier (chronische) ontstekingen veroorzaken en onze energiecentrales (mitochondriën) aantasten. Het immuunsysteem is hierdoor constant actief, waardoor er minder energie overblijft voor het brein, spieren en organen. Dit kan voor vervelende klachten zorgen die bij Fibromyalgie tot uiting komen als: aanhoudende spierpijn, krachtverlies, stijfheid, vermoeidheid en concentratieproblemen. Wil je meer weten over de klachten die bij fibromyalgie kunnen horen, bekijk dan alle fibromyalgie klachten en symptomen.

Wat jij kunt doen om van je Pfeiffer symptomen af te komen

Je hebt in dit artikel kunnen leren dat er misschien iets aan de hand is in jouw lichaam wat jouw klachten veroorzaakt.

Een Pfeiffer infectie, een Lyme infectie, of misschien wel allebei. Eén ding is zeker: als je normale dagelijkse activiteiten een last zijn geworden en je maanden of zelfs jarenlang lang moe bent, dan wil je daar vanaf!

Hoe zou het zijn om weer met energie te kunnen werken en sporten? Geen last meer hebt van uitgeput de middag door worstelen en ’s ochtends met plezier uit bed kan komen als je kinderen je wakker maken.

Om daar achter te komen, zul je de onderliggende oorzaak van jouw klachten moeten achterhalen.

Wil jij die opsporen? 

Plan dan een gratis health-call met een van onze U-care specialisten. 

Tijdens dit gesprek wordt samen met jou onderzocht waar jouw symptomen vandaan komen. Op basis van de onderliggende oorzaken wordt vervolgens gekeken welke behandelaar het meest gespecialiseerd is in jouw situatie.

Onze U-care specialisten maken gebruik van beschikbare effectiviteitsdata over jouw specifieke klachten. Zo wordt er een behandelaar gevonden die niet alleen effectief is in het verminderen van jouw klachten, maar ook de expertise heeft om de onderliggende klachten aan te pakken.