Ervaring van Andrea

Ridderkerk - ervaring bij therapeutische praktijk Iseger

Mijn eigen pad en intuïtie blijven volgen…

De ellende begon voor Andrea allemaal na een hele fijne zomervakantie in 2010 waar zij regelmatig in Overijssel met blote voeten en blote benen door het bos of door het struikgewas liep. Net zoals ieder ander…

Alleen werd zij gebeten door een teek. Haar man had de teek netjes compleet verwijderd met een tekentang en zij belde onmiddellijk de doktersassistente om te vragen wat zij moest doen.

Ze hoefde niets te doen. Alleen als er een kring kwam (die niet kwam), als zij koorts kreeg of als zij gewrichtsklachten zou krijgen moest ik naar de huisarts gaan.

Enfin, de eerste klachten kwamen na die zomer in oktober op met een stijve nek. Ze ging hiervoor naar een manueel therapeut. Na de eerste behandeling kreeg zij een onrustig, tintelend gevoel in haar handen en een zere linkerarm met gewrichtsklachten. Zij vond dit heel vreemd, maar de manueel therapeut vertelde dat dit geen kwaad kon.

“Door het kraken komt er een stofje vrij en sommige mensen reageren daarop”

Dit gevoel bleef maanden aanhouden. Zij kan mijn arm soms niet eens meer optillen. Haar vingers deden zeer en zij liet zomaar dingen uit haar handen vallen.

In januari 2011 kreeg zij ontzettend last van keelpijn met koorts en hoesten.
Gewoon blijven werken…
…maar na een paar weken toch maar naar huisarts.
De huisarts vertelde dat ik een virusje heb wat vanzelf over gaat.

Een virusje van 2 maanden?

Zij begon zich zorgen te maken en besloot om bloed te laten prikken op de ziekte van Lyme. “De test zegt dat het negatief is, dus ik heb het niet… (Ja, inmiddels weten wij wel beter toch!)”

Zij werd wel naar de reumatoloog doorverwezen, want zij ging ondertussen steeds moeilijker lopen. Dit zou volgens de huisarts met haar eerdere knieoperaties te maken hebben. zij kreeg van de reumatoloog binnen 6 weken 3 diagnoses:

  • Fibromyalgie:
    Een hele vage diagnose. De arts drukte op een paar “tenderpoints” en werkte een checklist af. Toen had ze de diagnose…
  • Chondrocalcinosis:
    Pseudojicht in haar knie?
  • Poly-artrose:
    Slijtage van meerdere gewrichten.

Bij het tweede bezoek aan de reumatoloog bleef zij hameren op de ziekte van Lyme. Deze werd hierdoor toch wel een beetje kribbig…

“Mijn huisarts begon mij en mijn klachten vervelend te vinden, en ik moest maar naar de psycholoog!”

“Er is toch niets uit de bloedtest gekomen!”
– ALDUS DE REUMATOLOOG

Zij moest er maar mee leren omgaan en kon begeleiding krijgen van de reumaconsulente…

Het vreemde is dat zij toendertijd 3 weken goed liep, en vervolgens ongeveer 1 week kreupel liep.

Ze bleef naar de huisarts gaan die haar ook vervelend vond worden. Andrea vroeg dringend om antibiotica, omdat ze het gevoel had dat haar lichaam dit nodig had. Zij voelde haast letterlijk de beestjes in mijn lijf kriebelen. Een HEEL vervelend gevoel…

Maar de huisarts zei dat ze het van haar af moest zetten.
De huisarts vertelde: “
JOUW LICHAAM EN GEEST ZIJN NIET IN BALANS, OMDAT JOUW MAN EEN PAAR JAAR GELEDEN EEN HARTINFARCT HEEFT GEHAD. JE MAAKT JE ZORGEN OM HEM EN JE TWEE KINDEREN, EN DAAROM BEN JE ZIEK

Kortom, zij werd een traject in gestuurd om naar de psycholoog te gaan…

Hier ging zij op in; “ik ben nooit te oud ben om te leren” verteld Andrea. Maar zij werd wel boos omdat ze als “‘labiel” werd bestempeld. Zij voelde zich gewoon niet serieus genomen!

De zomer van 2011:
Een jaar later werd Andrea haar knie dikker en dikker. Op een dag zelfs zo dik, dat ze niet meer kon fietsen…

De fysiotherapeut meette haar knie elke week op en we zagen het per week achteruitgaan. Hij gaf haar na 6 behandelingen in 6 weken op.

Niet alleen fietsen gaat niet meer, ook als zij ging lopen, werden het steeds kleinere stukjes…

Gewrichtsklachten, spierpijn, nevelige gevoel in haar hoofd, vergeetachtigheid en concentratieproblemen werden normaal voor haar.

Zij kon niet op de juiste woorden komen in gesprekken, zij had zere benen, hartkloppingen, pijn op borst en ze wist niet meer waar het allemaal aan ligt…

Zij werd naar de orthopeed gestuurd voor haar knie. In het ziekenhuis deden ze nog meer bloedonderzoek. Ook kreeg zij een bot en beenmergscan, omdat er een verdenking was van een bacteriële infectie aan mijn knie…

Hier bleek het kraakbeen weg te zijn aan de binnenkant van haar knie en er werden ontstekingen in haar bloed gevonden. Maar niemand kon verklaren hoe dit kwam…

Andrea zat naar een CD te kijken van haar eigen lijf en kreeg geen antwoord. Zij hoorde de artsen op de afdeling nucleaire geneeskunde smoezen, en ineens vang ik het woord KANKER op.

Vervolgens kwamen ze naar haar toe dat ze toch wel dringend een second opinion moest laten uitvoeren. Beduusd en geschrokken gaat zij naar huis met allerlei spookbeelden in haar hoofd…

Gelukkig kwam er bij de second opinion geen kanker uit, maar een andere oorzaak ook niet!

Zomer 2012:
Andrea kon al een jaar niet fietsen, een dagje uit met de kids in een pretpark is gelukt doordat zij in een rolstoel rond werd gereden. “
Je ziet die mensen wel eens in een pretpark, maar je verwacht NOOIT om zelf ooit in die situatie te zitten. Zover ben ik nu, 2 jaar na de tekenbeten!”

De Lyme heeft mij niet losgelaten en ik kom door te googelen op het artikel over de ziekte van Lyme en daarna op de site van Praktijk Iseger terecht. Als door een magneet aangetrokken moet ik daar een afspraak maken. Ik heb sterk het gevoel dat zij mij kunnen helpen…

Toen Andrea een afspraak had bij onze therapeut werd na een uur werd door de Vega-test bevestigd wat zij al vermoedde: zij had overduidelijk een LYME-infectie opgelopen. Zij moest huilen en tegelijk voelde zij zich opgelucht. Twee jaar lang werd ze niet serieus genomen en ging echt twijfelen aan haarzelf!

Haar eigenwijsheid en doorzettingsvermogen is wat haar door dit verhaal heen heeft gesleept. En zij had ook een enorm positieve “intuïtie” dat ik zij bij Joey en bij praktijk Iseger eindelijk aan het goede adres was.

In de vierde week van haar behandeling voelde het alsof er een “blokkade” wegtrekt in haar knie…

…In de vijfde week stapt zij op de fiets….

Met tranen in haar ogen, en daar ging ze!

Ongelooflijk… er was gezegd dat zij nooit meer zou kunnen fietsen door de artrose. Maar die artrose heeft ze nog steeds, en toch kan zij weer fietsen. Was het dan toch lyme-artritis in de knie wat zij zelf vermoedde?

Bij praktijk Iseger doen ze na de Lyme kuur weer een Vega-test.
Het verlossende antwoord: DE LYME IS UIT MIJN LICHAAM!

“Het was – en het is – het nog steeds allemaal dubbel en dwars waard” zegt Andrea. Zij stuurt actief mensen door nu. Ze weet nu zelf hoe erg het is om niet serieus genomen te worden. Alle rare klachten die je kunt krijgen door die teken… en bij de therapeut van U-care nemen ze je wel serieus!

Ik wil Joey en praktijk Iseger hierbij nogmaals bedanken. Wat een aparte reis en ervaring was dit. Ik weet nu dat ik niet meer bang hoef te zijn dat ik ooit weer niet serieus genomen word, of dat ik nergens terecht kan als ik klachten heb…